ملاقات بیمار
عیادت از بیماران
هرگاه یکی از دوستان یا خویشاوندان شخص بیمار شد لازم است تا از او عیادت نماید، حتی اگر بواسطه پاره ای از گرفتاریها وقت ملاقات مقدور نگردد.لیکن اگر گرفتاری شدید و بسیار سرگرم کننده بود لازم است که شخص توسط دیگری از احوالات بیمار آگاهی یابد و پیغام جهت بیمار بفرستد.
البته در موقع عیادت باید چند نکته را در نظر گرفت:
1- ملاقات بیمار ممکن باشد ، یعنی بیمار از ملاقات خسته و ناراحت نگردد، و چون بعضی مواقع امراض به قدری شدید است که بیمار قادر نیست کلمه ای بر زبان بیاورد ، البته ملاقات های پی در پی تولید ناراحتی و سختی در او مینماید.
2- بیمار مبتلا به بیماری مسری نباشد چنانکه بیمار مرضی واگیر داشته باشد می بایستی بستگان بیمار از ورود اشخاص مطلقآ جلوگیری کنند.
3-ملاقات های بیمار میبایستی بسیار کوتاه باشد و از سخن گفتن زیاد خودداری گردد.
4-در موقع عیادت برای ابراز احساسات دوستانه و خانوادگی ممکنست هدایائی از قبیل گل و شیرینی و میوه هائی که پزشک تجویز کرده با خود ببرند ولی باید توجه نمود گلهائی که برای بیمار برده میشود بدون عطر باشد.
خداوند در روز قیامت به بنده اش می گوید:«چرا هنگامی که بیمار شدم به عیادت نیامدی؟!» آن بنده اظهار می کند و میگوید« خداوندا تو منزهی از اینکه بیمار شوی»، و خداوند می فرماید «بنده مؤمنم بیمار شد و تو از او عیادت نکردی. اگر به دیدار او می رفتی مرا آنجا مییافتی.»
پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
حق مسلمان بر مسلمان آن است که وقتی او را ببیند سلام کند و چون بیمار شود از او عیادت نماید و هنگامی که بمیرد جنازه اش را تشییع کند.
امام هشتم (ع) فرمودند:
هر مؤمنی که مؤمنی را در بیماری اش عیادت کند، اگر صبح باشد هفتاد هزار ملک او را تشییع (بدرقه و همراهی) کنند و چون نزد او بنشیند رحمت (خدا) او را فرا گیرد و تا شب برای او استغفار کنند، و اگر شب باشد همین اجر تا صبح برای او خواهد بود.
کلمات کلیدی: آداب معاشرت، معاشرت، آئین و آداب معاشرت اجتماعی، رفتار اجتماعی، آداب سخن گفتن؛ آداب راه رفتن، آداب سفر، آداب غذا خوردن، آداب سلام کردن، آداب راه رفتن،آداب مهمانی رفتن، آداب پذیرائی از مهمان،آداب همسرداری،آداب ملاقات،آداب عیادت از بیمار،آداب معرفی کردن