یک سخنران مطبوع

 

کسی که بدون فکر حرف می زند مانند شکارچی است که بدون نشانه روی تیر

خالی می کند.  

                       "  منتسکیو    "                                              

۱-قبل از هر چیز یک سخنران بایددر نظر داشته اشد که مطالب خود را طوری بیان کند که در روح و گوش

شنوندگان نافذ و موثر باشد.

۲-خوب است گفتار با صدای ملایم باشد. ولی نه بطور پچ پچ یا ناله!

۳-جمله های خود را مخلوط و در هم نمی گوید و در عین حال بیانات خود را از هم گسیخته،شمرده

و کلمه به کلمه بیان نمی کند.

۴-یک سخنران خوب گفتار خود را نه خیلی تند و بلند و نه خیلی خفیف و آهسته بیان نمی کند.

۵- تلفظ کلمات و جملات اهمیت زیادی دارد یعنی نه با صدای لرزان و نه به حالت تو دماغی

۶-بهترین راه برای فرا گرفتن طریقه سخنرانی این است که شخص مدتی مطالب مختلف را با خود  تمرین کند و مجددا بازگو

کند.کلمات بزرگان را حفظ نموده و به مناسبت مجلس از آنها استفاده کند.

 و نیز برخی کتابهای با ارزش را به دست گرفته گاهی با صدای بلند و گاهی آهسته بخواند و به آخر مطلب که رسید،مثل

اینکه با جمعی حرف می زند ،سر از روی کتاب برداشته به جلو نگاه کند،

 وتا آنجا که به خاطرش مانده تکرار کند.البته نباید چشم ها را به یکسو دوخته و حالت تصنعی به خود گیرد

 بلکه با حالت طبیعی و آرام به هر طرف نگاه کند.

اگر این کار را تکرار کنید دیری نخواهد گذشت که یک سخنران خوب و خوش بیانی خواهید شد.

 

 

کلمات کلیدی: آداب معاشرت، معاشرت، آئین و آداب معاشرت اجتماعی، رفتار اجتماعی، آداب سخن گفتن؛ آداب راه رفتن، آداب سفر، آداب غذا خوردن، آداب سلام کردن، آداب راه رفتن،آداب مهمانی رفتن، آداب پذیرائی از مهمان،آداب همسرداری،آداب ملاقات،آداب عیادت از بیمار،آداب معرفی کردن،آداب دوست یابی، آداب خوشبختی ،آداب سخنرانی